Tak, doskonale pamiętam jeden projekt, nad którym pracowałem, mając 15 lat. W pobliżu mojego miasta była zamknięta droga, więc zakradłem się i użyłem CGI, żeby stworzyć wielką dziurę na drodze — był to żart, którym chciałem zaskoczyć rodzinę i znajomych. Kilka dni później filmik stał się viralem i trafił nawet do wiadomości jakby był prawdziwy — "El agujero del Cañarete". Ostatecznie musiałem nagrać film pokazujący „making of”, wyjaśniając, że to był efekt 3D. To doświadczenie pokazało mi niezwykły potencjał tej techniki do przekonywania ludzi do rzeczy, które tak naprawdę się nie wydarzyły, jak w filmach.

Moja rada? Praktykuj jak najwięcej – po prostu twórz! Nigdy nie jest za późno, żeby zacząć się uczyć i nie warto blokować się próbą osiągnięcia perfekcji na 100%. Pokochaj niedoskonałości, bo jeśli tego nie zrobisz, łatwo utknąć i nie poczynić żadnego postępu.

Częściowo kierunek VFX wybrałem właśnie dzięki kinu, ale to nie same filmy najbardziej mnie zachwyciły – to raczej internetowe breakdowny efektów VFX. Fascynowało mnie, jak z niczego poprzez komputer można stworzyć coś niemożliwego. Dużą inspiracją był także kanał Corridor Digital. Pokazują świat VFX w przystępny i zabawny sposób, i to zawsze do mnie przemawiało. W pewnym sensie mój projekt AuraProds ma podobną misję.