Pełne RGB vs. Ograniczone RGB: Czy jest różnica?

Jeśli używasz monitora PC, to różnica między pełnym a ograniczonym RGB ma istotne implikacje dla jakości obrazu. Tak więc odpowiedź brzmi zdecydowanie tak. Rozbieżność ta wynika z różnych potrzeb monitorów i TV w epoce cyfrowego przetwarzania obrazu. Proszę również pamiętać, że pełne lub ograniczone zakresy dynamiczne RGB odnoszą się do stopni intensywności światła i ciemności. Nie mają one bezpośredniego związku z głębią kolorów w bitach, a HDR działa dobrze z oboma.

Pełne i ograniczone zakresy dotyczą każdego indywidualnego monitora lub TV niezależnie od maksymalnej jasności. Innymi słowy, TV o jasności 300 nitów i monitor o jasności 1000 nitów będą miały własne wersje tego samego systemu liczenia pełnego/ograniczonego. Tyle samo kroków dla obu, ale każdy identyczny krok będzie miał inną wartość na TV i monitorze (przypuszczalnie trzykrotnie intensywniejszą na tym drugim). Indywidualna natura zakresów RGB sprawia, że kalibracja monitorów i TV jest bardzo ważna. 

Obecnie standard branżowy, powyższe terminy dotyczą sRGB, lub standardowego RGB, lub po prostu RGB. Oryginalnie opracowane przez inżynierów z Microsoft, HP, Intel i innych firm, skala ma 255 poziomów. Oznacza to, że 0 oznacza absolutną czerń na wyświetlaczu, a 255 oznacza absolutną biel. A więc najciemniejszy i najjaśniejszy. Pomiędzy nimi są zasadniczo 253 odcienie. Istnieją inne skale do bardziej niszowych zastosowań, takich jak CAD/CAM, obejmujące na przykład zakres od 0 do 147, ale nie będziemy się na nich koncentrować, ponieważ nie dotyczą one głównego nurtu komputerowego. Pełne RGB oznacza zdolność wyświetlania 0-255, czyli pełnego zakresu. To właśnie używają monitory PC od lat. Ograniczone RGB ma zakres 16-235. Jego absolutna czerń jest 16 poziomów jaśniejsza (lub mniej ciemna) niż pełne RGB. Podobnie maksymalna biel (lub Brightness) dla ograniczonego RGB jest o 15 poziomów niższa (mniej jasna) niż dla pełnego RGB. 

Kiedy wyświetlacze przeszły w fazę całkowicie cyfrową, twórcy treści, tacy jak operatorzy i reżyserzy, zauważyli, że domyślny pełny zakres RGB powoduje problemy dla filmów i programów TV. Pełny RGB ma szerszy zakres ciemności, więc detale w ciemnych obszarach są bardziej widoczne. Dla twórców treści to problem, ponieważ utrudnia to 'ukrywanie' rzeczy. Filmy grozy, na przykład, uwielbiają ukrywać rzeczy w ciemnych wizualizacjach. Programy akcji używają drutów, aby ludzie mogli latać, ale muszą ukryć te druty w postprodukcji. Filmy i seriale science fiction mają mnóstwo efektów i CGI. W pełnym i żywym zakresie dynamicznym wiele z tych elementów wygląda mniej realistycznie i jest zbyt wyeksponowane. Po wielu eksperymentach zakres 16-235 został przyjęty przez niemal wszystkie aplikacje filmowe i sztuki kreatywnej. Twoje usługi streamingowe i Blu-ray niemal zawsze niosą treści, które są niemal zawsze masterowane w ograniczonym RGB. 

Full RGB uses the full range and is ideal for PC use.

Ograniczone RGB używa zakresu 16-235 i jest idealne do filmów i telewizji.

Otóż, monitory PC domyślnie działają w pełnym zakresie RGB. Jeśli jednak zostawisz to i użyjesz monitora do oglądania źródeł ograniczonego RGB, uzyskasz zmiażdżone poziomy czerni. W istocie, ciemne obszary obrazu będą wydawały się zbyt ciemne i całkowicie pozbawione detali. Dlatego, aby cieszyć się filmami i programami TV na monitorze, teoretycznie powinieneś przełączyć się na ograniczone RGB. Na szczęście wewnętrzne lub pobrane aplikacje, takie jak Netflix, są całkiem dobre w automatycznym dostosowywaniu się do połączenia HDMI lub DisplayPort, z którego korzystają. Blu-ray są zakodowane na ograniczone RGB i po prostu wyglądają źle na pełnym RGB.

Odwrotna sytuacja też jest prawdziwa. Zmuszając swój monitor z pełnym RGB do ciągłego działania w ograniczonym RGB, w tym w systemie operacyjnym, uzyskasz wypłowiały obraz. Czerń stanie się ciemnoszarą, a wiele detali zniknie. Podobnie, jeśli używasz telewizora jako monitor, prawdopodobnie powinieneś wybrać ograniczone RGB. Zmuszenie telewizora do pracy w pełnym RGB spowoduje zmiażdżenie czerni, jak wspomniano powyżej. 

Pełne RGB na wyświetlaczu ograniczonym RGB prowadzi do „ściśniętych” czerni i utraty szczegółów.

Zakres RGB źródła i wyświetlacza pasują do siebie. Obraz ujawnia więcej szczegółów.

To proste, jak w przypadku wielu tematów związanych z wideo, upewnij się, że Twój Wyświetlacz i źródła są zgodne. Oglądaj Blu-ray na telewizorze z ograniczonym RGB i graj oraz korzystaj z komputera na monitorze z pełnym RGB. Upewnij się, że wszystko jest ustawione na ten sam zakres dynamiczny, ponieważ każda niezgodność szybko zrujnuje jakość obrazu.

Oczywiście, byłoby świetnie, gdyby branża mogła jeszcze bardziej się zunifikować i ustalić jeden standard. Albo gdyby wszystkie Wyświetlacze mogły automatycznie przełączać się między ograniczonym a pełnym RGB w zależności od treści. Niemniej jednak, to się jeszcze nie wydarzyło, więc na razie powinieneś być tego świadomy.

Sprawdź ustawienia sterownika swojej karty graficznej i menu Wyświetlacza, aby wybrać odpowiednią skalę, jeśli takie opcje są dostępne. Pamiętaj, że dla PC na monitorze wybierz pełne RGB, kiedy tylko to możliwe. Dla PC na telewizorze lub Blu-ray na monitorze, ograniczone RGB powinno być lepszą opcją.